Szklane domy

Jedną z idei opisywanych przez Żeromskiego są szklane domy. Koncepcja ta zakładała, że w rozwiniętym i wolnym państwie polskim każdy otrzyma dom wybudowany ze szkła. Miał być on mimo nietrwałego materiału budulcowego niezwykle wytrzymały i zaawansowany technologicznie. Szklane domy były marzeniem ojca głównego bohatera, który wierzył w polską naukę, a stęskniona wyobraźnia pokazywała mu idylliczne wizje. Oczywiście, szklane domy pozostały marzeniem i jako takie na trwałe wpisały się w polskie legendy literackie. Jednak sam projekt był ciekawy. Ściany wybudowano by ze szkła, który miał być tanim budulcem ze względu na występujące w Polsce w dużej ilości piaski – nie tylko nad morzem, tereny piaszczyste można było znaleźć w wielu miejscach jak Polska długa i szeroka, a w dwudziestoleciu Rzeczpospolita mogła się przecież pochwalić granicami. Szklane domy miały być nowoczesne, miano więc do nich zastosować również specjalne ogrzewanie. Działałoby ono za pomocą wody, którą puszczono by między ścianką zewnętrzną i wewnętrzną domu. Aby mieszkanie się nie przegrzewało, zastosowano by specjalny stop szkła, który umożliwiałby równomierne rozprowadzenie ciepła. Dzięki temu rozwiązałby się problem samego ogrzewania – w Drugiej Rzeczpospolitej większość mieszkań posiadała kominki lub paleniska, trudno byłoby o inne sposoby. Ponadto woda załatwiała kolejny problem, jakim była prywatność – zmniejszałaby przezroczystość ścian. Choć prawdopodobnie w wizji opisanej przez Żeromskiego domy zostały tak skonstruowane, by nie można się było nawzajem podglądać.